PAULIÑA

Paula Chaves, máis coñecida como Pauliña no panorama musical é unhas das voces femininas con máis carácter e personalidade de hoxe en día. A súa imaxe provocadora, a súa forma de ser: directa, sinxela, achegada..., non deixa indiferente a ninguén.
Pauliña comezou na súa terra natal, Cambados. Encantáballe compoñer, escribir o que sentía e aínda así cos poucos acordes que sabía amarrou a guitarra ao lombo e lanzouse a percorrer locais da sua bisbarra para expresar ca música o que acontecía na súa vida, provocando ao público sentirse identificado con moitas das suas letras.


Moi nova, trocou por impulso esa terriña das Rías Baixas por outra costa diferente, a de Inglaterra: concretamente Eastbourne. Alí, como non podía ser doutro xeito, a música acompañouna, tamén: a tristura, a morriña de abandoar Galiza, a capacidade de buscarse a vida e a nova paisaxe mesturaron nela unha morea de emocións.


Cando considerou que a súa experiencia vital en Inglaterra rematara, fixo de novo as maletas e voltou pra Galiza, pero desta vez non pra o seu coñecido Cambados, senón, ambiciosa, propúxose afincar uns anos en Compostela.


Inqueda como é ela, enseguida se fixo un oco no circuito musical que da vida a cidade, ese foco de efervescencia, que ela foi quen de aproveitar pra subirse a escearios, tanto sóa como acompañada, xunto a nomes como os de Vituco Neira (Ruxe-Ruxe), Fosi (DeLombaos) ou Zënzar.
As redes sociais comezaban a seguila cando a banda de rock-metal NAO albiscou nela pra unha colaboración no seu disco “Cartas no caderno” e tendéronlle a man subíndoa a escearios de grandes festivais, dándose a coñecer ao gran público.


A carreira desta gran voz galega comezaba a ser imparable, pero a súa vida era complexa pra poder adicarse por completo a música.
De Compostela por motivos laborais e sen descanso, púxo rumbo a Ourense (terra de afiadores, grandes compositores e licor café). Alí acolléronna coma se de unha filla se tratase.


Foi unha época dura, de cambios continuos de encontronazos internos contra ela mesma, e de toma de decisións, tales como o lanzamento do seu primeiro disco tan cheo de paixón, sentimento, vivenzas, sinceridade e dor.


Foi aquí cando a discográfica Xonix Records concédelle a firma dun contrato para sacar adiante este novo traballo que leva o nome de “De-Xeneración” (maio 2018), pra chegar a máis oídos, a máis puntos da Galiza que aínda non pisou.


No Nadal do 2018, lanza o EP “Decideu non ser de ninguén”, un EP con dous temas moi reivindicativos como ela é: por un lado, “Eu vin o mar chorar” onde colabora con ela Valtònyc, o rapeiro mallorquín que se atopa exiliado por mor da súa música de loita, e querendo así Pauliña, mostralo seu apoio a unha situación que considera inxusta, e, por outro lado, “Da vergonza”, un alegato contra a incomprensible sentenza da manada que tanto dou que falar.


Tras o gran éxito destes dous primeiros traballos discográficos, no 2019 métese de novo no estudio de gravación para plasmar en 10 cancións o seu novo traballo que sae a luz en marzo do 2020 e que leva por nome “A Malfalada”.


Para estre proxecto musical que a cambadesa empredeu, sempre cara adiante, Pauliña, rodeouse dunha gran banda formada por músicos con máis de 20 anos de experiencia enrriba das táboas, e que levan moitos concertos as súas costas, o que fai que conexión no esceario entre ela e a banda sexa total, e que esta se contaxie a todxs aqueles que se achegan os seus directos:


* Iago Jorge: Batería
* Lolo Arincón: Baixo
* Paco Montoto: Teclados e melódica

* Julián Gullón: Guitarra

Con un directo potente e demoledor, onde mesturan o country ca música folk, rock e blues, non deixan a ninguén indiferente, e as críticas recibidas destes dous primeiros traballos por parte do público e dos medios especializados así o demostran.


A banda comeza a súa andaina ao vivo o 9 de xuño do 2018 nun dos grandes festivais galegos: Ourenrock Sound 2018, e dende esa data, ata o día de hoxe o percorrido de Pauliña é imparable como así o demostra a súa traxectoria en dous anos:

- Lanzamento do seu primeiro traballo: "De-Xeneración", 500 copias esgotadas en 4 días.
- Presentación no Nadal do 2018 o EP "Decideu non ser de ninguén". Esgotado en 2 días.

- "Non é ficción", o seu primeiro videoclip: 24.732 reproduccións.

- "Eu vin o mar chorar", o seu segundo videoclip onde tivo a gran honra de traballar co rapeiro mallorquín Josep Vatònyc: 18.326 reproduccións.

- Máis de 100 concertos ao vivo por toda Galiza e España.

- Pauliña colaborou en traballos de grandes bandas e con artistas, non só galegas, senón tamén españolas como Boikot, Rozalém, NAO, Ruxe-Ruxe, etc.

- A rapazada galega escolleuna como gañadora do Cantalíngua 2019.

- Pauliña foi a encargada de facer a BSO da webserie gañadora do Carballo Interplay (o festival máis importante de toda España): "Sígueme".

- Saiu fora da Galiza: Madrid, Ciudad Real, Puertollano, Valencia, Sevilla, Cádiz, onde tivo unha boísima acollida.

- Compartiu esceario con grandes nomes como: Guadi Galego, El Drogas, Talco, Eladio y los seres queridos, Ruxe-Ruxe, Ana Bacalhau, The Locos, Rebeliom do Inframundo, etc. - Foi escollida por Galiciantunes como a banda da semán.

- A banda Boikot escolleuna para participar no seu proxecto “Alma Guerrera” en contra da violencia machista xunto a grandes nomes do panorama musical e do cine e a TV como: Rozalén, Beatriz Rico, Pupil.les, Viki La Fuente, Ira, Hesian, etc. Do vídeo deste proxecto lévanse xa máis de 594.683 reproducións, demostrando a importancia do mesmo.

- Seleccionada para participar no “Galicia Emerxe” polo AGADIC entre as 50 bandas e artistas galegos máis importantes do panorama musical galego.

- Seleccionada para participar na rede “Directos Xacobeo 21 en salas” polo Xacobeo 2021.
- Máis de un cento de reportaxes en medios escritos como Mondosonoro, Fugas, La Voz de Galicia, etc. - Actuacións en varios programas de TV e máis de 50 entrevistas en emisoras de radio. - Sold outs en lugares míticos como O Con do Moucho (Illa de Arousa) na súa despedida, Avante (Compostela), Krazzy Kray (Cambados), na Galiza, e tamén fora dela en Sala Nana (Ciudad Real), Krater Rock (Puertollano), Black Note (Valencia), etc.
Todo isto en dous anos, ¿qué máis se pode pedir?.


As críticas que está recibindo por parte dos medios están a demostrar que Pauliña está xa asentada dentro da música galega, e a gran cantidade de concertos levados a cabo o ano pasado e os xa confirmados para o próximo demostran que xa non é unha promesa da música galega: é unha realidade, e que cada vez a segue máis e máis público. Aquí vos deixamos algunha das críticas sobre unha cambadesa que chegou para trocala forma de entedela música da Galiza:

 

Web Magazine Canedo Rock sobre o Ourenrock 2018: “…Le tocaba el turno a otra de las féminas del día, Pauliña. La cambadesa venía con su primer trabajo "De-xeneración" recién sacado del horno y este del OurenRock era el primer concierto de su gira de presentación. El tiempo que vivió en Ourense se notó en el numeroso público de la ciudad que acudió a ver su directo creando un gran ambiente para una intérprete novel tocando a primera hora en un Festival. Buen augurio para toda su gira, sin duda. Rodeada de una banda de buenos músicos salió a escena algo nerviosa en un inicio pero soltándose con desparpajo ya en los primeros temas. Su imagen, su actitud, sus ganas son algo que le sale con naturalidad, sin artificios, al igual que sus canciones, a caballo entre el Country, el Pop, o el Rock con sentidas letras sobre la mujer, el feminismo o la sociedad.


Enganchó con el personal desde el primer momento y a pesar de la reciente publicación de su disco pudimos comprobar cómo entre el público había ya quien coreaba alguno de sus estribillos. Acostumbrados a escuchar sus canciones en acústico hay que decir que sus temas ganan mucho con una banda detrás dándole, lógicamente, mucho mas empaque y fuerza a sus composiciones. Sin duda un gran inicio de gira de una de las promesas/realidad de la música en la Tierra de Breogán…”

 

Blogspot Música en Galego sobre a actuación na Festa do Albariño 2018: “… Máxica noite hoxe en Cambados, Ana Bacalhau, Guadi Galego e Pauliña que como alguén apuntou non aparecía no cartaz, así que eu poño duas dela !!! Para min HOXE NACEU UNHA ESTRELA: PAULIÑA!!!! …”

 

La Voz de Galicia 03-08-18 “…Se lle preguntas a calquera persoa que soñe con vivir da música dirache que labrarse unha carreira artística é, probablemente, o reto máis complicado deste mundo. Hai cantantes que perseguen a fama insaciablemente e hai outros aos que a fama persegue. E perségueos porque o seu talento non pode ser oculto, porque merecen o seu recoñecemento e porque a sociedade require a existencia de artistas únicos con quen identificarse. Este é o caso de Paula Chaves, unha cambadesa un tanto escéptica no que se refire ao seu talento. Pero non porque este non sexa latente, pois ten unha voz doce e única, chea de personalidade e carácter, algo que o resto do mundo si soubo ver…”

 

Disco de ayer y hoy 01-03-20 "A malfalada" es el nuevo disco de Pauliña
Segundo disco de la compositora y vocalista gallega Pauliña recién publicado este 2020. Un paso hacia delante con diez nuevas canciones en donde se dan cita un conglomerado de sonidos de lo más cuidado y agradable con letras en galego que le aportan un toque diferenciador. Abre el disco con el veloz spaghetti Western de "Dous amighos" con riffs tarantinescos y una cadencia muy bailable. Con un aire entre swing y cabaret tenemos "Seica estamos tolas" que mantiene la marcha inicial, a destacar la labor de su teclista con unos brillantes arreglos. "Sen min" ofrece un punto de vista más íntimo y personal con un tempo más reposado en una instrumentación más oscura apoyada por unos sugerentes coros. Con un bonito acordeón que le da un carácter de folclore balcánico llega "Este camiño", muy vacilona y que evoca a referentes como Gogol Bordello. "Axúdame" es un rocanrol con guitarras limpias al que le han aportado su toque personal pasado por su filtro con un rebosante Hammond, coros souleros y un tramo final a lo Big band. Le sigue "Nais e avoas" con aire folkie country, un tema que huele a granero y lejano oeste con un final altamente coreable ideal para los directos. Como una declaración de intenciones, más necesaria que nunca, llega "Orghullosa de ser muller" con aire más intimista acompañada de bonitos arreglos de cuerda de lo más emocionantes. "Vento" ofrece un tempo rítmico muy marcado de sonoridad cabaretera y una forma de cantar cercana al folclore nacional. "Prefíreste ir" nos prepara para el final con un triste corte de intensa letra y arreglos blueseros. El cierre llega con la festiva "Non quiero seghir bebendo" de aire fronterizo, una coda perfecta para un variado disco.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now